Gloria, wakacje i ja.

 Witajcie wszyscy!😊

Dzisiaj opowiem Wam o książce "Gloria, wakacje i ja", którą przeczytałam w niecały tydzień. To krótki czas jak dla mnie, bo często czytanie rozciągam na ponad siedem dni. Poza tym nie lubię jak coś się wlecze i wlecze w nieskończoność. W weekendy nadrabiam czytelnicze zaległości i to sobie cenię. W następnym wpisie podzielę się tytułami książek, które sobie wypożyczyłam na najbliższy czas. Jakkolwiek to zabrzmi, ale lubię mieć stos lektur, bo tylko wtedy mobilizuję się do czytania😉. Poza tym czuję, że po wielu miesiącach znowu polubiłam towarzystwo książek, bo jakże mi się czytać nie chciało😏. Ehh... Tak bywa i to też jest okej.

"Gloria, wakacje i ja"  Magdaleny Zarębskiej to lektura przygodowo - młodzieżowa, która wciągnęła mnie dosłownie od pierwszej strony. Dominika to dziewczyna zdecydowana i zdeterminowana. Liczyła, że uda jej się spędzić spokojne wakacje z tatą, obok stadniny koni, ale los miał dla niej inne plany. Z braku konkretów zdecydowała się pomagać przy półkoloniach dla najmłodszych jeźdźców. Codzienne wycieranie naczyń, sprzątanie stołówki, czyszczenie siodeł, wyczesywanie koni... To wszystko wymaga cierpliwości, czasu i skupienia. Współczułam bohaterce, że zapowiadały się u niej najgorsze wakacje, pomijające jej priorytety i własne zdanie. Oczywiście nie była do niczego przymuszana, jednak żal i prośby ze strony innych ludzi zawsze dominowały, co decydowało, że mimo zmęczenia, pomoże jeszcze przy czymś. Myślałam, że książka będzie bardziej skupiona na relacji klaczy Glorii i Dominiki. Owszem, był to jakiś punkt zwrotny w akcji, bo dziewczyna przy niej przełamywała dystans do tak dużych zwierząt.

Akcja dzieje się w szybkim tempie i jest wielowątkowa📖. Podobał mi się opis, kiedy bohaterka pierwszy raz od dłuższego czasu poczuła się szczęśliwa i perspektywa następnych tygodni wydawała się dla niej znośniejsza. Lubię w lekturach takie momenty zwolnienia, kiedy osoba zastanawia się, do czego tak naprawdę dąży. Dominika utrzymywała kontakt z Mateuszem ze szkoły podstawowej, jednak w głębi serca czuła, że tkwi w tym samym miejscu i wolałaby spędzić ten czas kimś innym. Tylko jak to powiedzieć osobie, z którą masz taką głęboką relację?

Przez "Glorię, wakacje i ja"  przeszłam sprawnie. Jedynie pominęłam kilkanaście stron i wróciłam do zakończenia. Nie doczytałam punktu kulminacyjnego, bo była to dosyć poważniejsza sprawa i wiedziałam, że mogłoby to nie być dla mnie korzystne, gdybym to przeczytała. Dałam książce parę szans, bo były dwa momenty, kiedy twierdziłam, że odpuszczam. Ale wróciłam i nie żałuję, bo chciałam się zmierzyć, mimo, że wcześniej wprawiła mnie w ponury i podły nastrój. Tak zawsze mam, że wchodzę na 100% i nie jestem myślami w dwóch różnych miejscach😉.

 

Życzę Wam udanego tygodnia😊!